Artykuł Laterański
o Kongregacji Świętego Oficjum

Art. 1.
1. Kongregacja Świętego Oficjum, zwana także Świętą Inkwizycją [dalej Inkwizycja], jest władzą sądowniczą na terenie Państwa Kościelnego Rotria.
2. Inkwizycja jest także organem ścigania.

Art. 2.
W skłąd Inkwizycji wchodzą:
a) Wielki Inkwizytor,
b) Prefekt Inkwizycji,
c) Inkwizytorzy.

Art. 3.
1. Wielki Inkwizytor powoływany jest przez Patriarchę do czasu odwołania. Stoi on na czele Inkwizycji.
2. Tytuł Prefekta Inkwizycji przysługuje Patriarsze na okres pontyfikatu.
3. Inkwizytorzy powoływani są przez Wielkiego Inkwizytora bądź Prefekta Inkwizycji do czasu odwołania. Liczba Inkwizytorów nie jest ograniczona. Wspierają oni Wielkiego Inkwizytora w wykonywaniu jego obowiązków.

Art. 4.
1. Inkwizycja wydaje:
a) wyroki,
b) orzeczenia,
c) postanowienia.
2. Wyroki są wydawane w postępowaniu sądowym pomiędzy dwoma stronami.
3. Orzeczenie wydawane są ws. zgodności aktów prawnych z prawem fundamentalnym.
4. Postanowienia wydawane są w celu nadania obywatelstwa, powołania Inkwizytorów, oraz w innych celach określonych w odzielnych ustawach.
5. Wyroki i orzeczenia wydawane są w imieniu Państwa Kościelnego Rotria.

Art. 5.
1. Kongregacja ma za zadanie walczyć z herezją.
2. Kongregacja ma zakaz ścigania osób które nie są wiernymi, chyba że przestępstwo zostało popełnione na terenie Państwa Kościelnego.
3. Kongregacja ma zakaz używania kar cielesnych, w tym tortur.

Art. 6.
Artykuł może zostać zmieniony poprzez:
a) postanowienie referendum,
b) głosowanie w Kolegium Apostolskim systemem liberum veto,
c) postanowienie Soboru.

Art. 7.
1. Artykuł wchodzi w życie z dniem ... lutego 2009 roku.
2. Tracą moc wszystkie akty prawne sprzeczne z Artykułem.