(http://www.rotria.boo.pl/Herbaleksiii.png)
Wasze Książęce Moście, Książęta Rotrii!
Pragnę byście przybyli do Pałacu Kwirynalskiego służyć są pomocą i radą. Otóż jak wcześniej zapowiadaliśmy pragniemy wzmocnić renesansowy duch Państwa Naszego. Dlatego też, chcemy stworzyć z pomocą Waszych Książęcych Mości dokument, który regulować będzie kwestie administracyjne księstw oraz prawa, obowiązki i przywileje książąt. Dokument ten zwać będziemy Złotą Bullą i dzięki łasce Bożej stanowić on będzie wszelkie kwestie dotyczące lenników suwerena Państwa Kościelnego Rotria. Poniżej pragniemy przedstawić projekt Jego Eminencji kardynała Franciszka Ferdynanda Habsburga Lotaryńskiego Księcia Parmy. Czcigodni książęta przybywajcie i radźcie.
Jako stanowimy, takoż się stanie, w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego
Apostolskim, Pozdrowieniem,
/-/Aleksander III
Patriarcha i Biskup Rotrii, etc, etc.
Bulla Aurea
Alexander episcopus servus servorum Dei, dilectus fratres et sororesin in Rotria in perpetuam memoriam.
Art. 1.
Bullą niniejszą regulujemy kwestie związane z arystokracją, szlachtą i prawem lennym w Państwie Kościelnym Rotria.
Art. 2.
Ustanawiamy niniejszym następujące tytuły arystokratyczne i szlacheckie:
1) Książę/Księżna –Wasza Książęca Mość;
2) Diuk/Duchessa - Wasza Wysokość;
3) Markiz/Markiza – Prześwietny Markiz/Prześwietna Markiza;
4) Hrabia/Hrabina – Wielmożny Hrabia/Wielmożna Hrabina;
5) Baron/ Baronowa – Szlachetny Baron/Szlachetna Baronowa;
6) Kawaler/Dama – Szlachetny Pan/Szlachetna Pani.
Art. 3.
Ustanawiamy podział nobilitowanych obywateli Państwa Kościelnego na przynależność do trzech kast, do których zaliczamy:
1) Arystokrację ziemską - najwyższą z warstw społecznych, do której nobilitowanie wiąże się wraz z nadaniem ziemskim. Stanowimy, jakoby w skład arystokracji wliczano jedynie książęta, biskupa Trydentu i hrabiego Mantui, zezwalając jednocześnie na posiadanie członkom onej grupy domeny ziemskiej, praw do rezydencji, herbów i tworzenia własnych struktur administracyjnych w obrębie posiadanej ziemi. Nadajemy również możność powoływania urzędników, których wymienimy poniżej, a także szlachty księstw.
2) Szlachtę tytularną, będącą stanem z nadania patriarszego. Stanowimy, jakoby drugą będąc z najważniejszych w Stolicy Pawłowej, możność miała dzierżenia rezydencji na wskazanej ziemi centralnej Państwa Kościelengo, a także posługiwania się nadanym herbem i tytułem szlacheckim, bez możliwości posiadania ziem własnościowych.
3) Szlachtę księstw, będącą stanem z nadania książąt lennych. Szlachta księstw tworzyć będzie najniższą z warstw szlacheckich Stolicy Apostolskiej, bezpośrednio z nadania i w odpowiedzialności przed księciem nadającym tytuł. Stanowimy również, jakoby szlachta księstw za czyny swoje odpowiadała bezpośrednio przed księciem lennym, a ów zaś możność miał powołania jak i złożenia z godności szlacheckiej.
Art. 4.
Warunkiem korzystania z praw i przywilejów wynikających z nobilitacji ustanawiamy obowiązek złożenia przysięgi na wierność Patriarsze Państwa Kościelnego. Nakazujemy arystokracji i szlachcie tytularnej składanie przysiąg przed każdym Naszym następcom, prawnie zasiadającym na tronie Świętego Pawła. Szlachtę księstw natomiast obligujemy do składania przysięgi na wierność wobec księcia lub zarządcy lennego danej ziemi wówczas, gdy przez onego arystokratę bądź dostojnika do złożenia przysięgi będzie wezwanym.
Art. 5.
Arystokrację i szlachtę tytularną Państwa Kościelnego Rotria wynosi i składa z godności Patriarcha wedle własnego uznania. W gestii Patriarchy powierzamy również decyzyjność w kwestii dziedziczności bądź dożywotności każdego nadanego tytułu.
Art. 6.
Tworzymy niniejszym następujący podział administracyjny Państwa Kościelnego, dając jednocześnie możność arystokracji kreowania dodatkowych jednostek administracyjnych będących hrabstwami lub baroniami w obrębie własnych ziem:
1) Ustanawiamy Wielkie Księstwo Toskanii, wraz z księstwami lennymi Firenze, Palestriny i Ferrary;
2) Ustanawiamy Księstwo Milanu;
3) Ustanawiamy Księstwo Urbino;
4) Ustanawiamy Księstwo Modeny;
5) Ustanawiamy Księstwo Sieny;
6) Ustanawiamy Księstwo Parmy;
7) Ustanawiamy Biskupstwo Trydentu;
8) Ustanawiamy Hrabstwo Mantui.
Art. 7.
Powierzamy w kompetencji książąt lennych, a także zarządców Biskupstwa Trydentu i Hrabstwa Mantui następujące prerogatywy:
1) Możność powoływania urzędów wewnętrznych księstw w postaci:
a) Urzędu Prefekta Książęcego, sprawującego kompetencje administracyjno-sądownicze na terenie Księstwa. Prefekt w imieniu władcy lennego zajmować się będzie administracją księstwa oraz wymiarem sprawiedliwości. Trosce jego powierzamy także finanse księstwa i w razie potrzeby pełnienie funkcji reprezentanta księcia w kontach między innymi dworami książęcymi oraz królewskimi poza granicami Państwa Kościelnego. Obligujemy Prefektów do wydawania wyroków w zgodzie z powszechnie obowiązującym prawem, ustanawiając organem odwoławczym Sygnaturę Apostolską i w dalszej kolejności Patriarchę, na mocy obowiązującej Bulli Exsurge Domine. W przypadku kontaktów zagranicznych, na barkach zarówno książąt lennych jak i prefektów spoczywa obowiązek kreowania polityki zagranicznej w zgodzie z przyjętym przez Kongregację Spraw Zagranicznych kursem. Ustanawia się, jakoby kontakty takowe istniały jedynie w krajach, które Stolica Apostolska uznaje za partnerskie stosownymi umowami międzynarodowymi.
b) Urzędu Kondotiera, będącego dowódcą wojsk najemnych księstwa. Do jego obowiązków należeć będzie zachowanie porządku i bezpieczeństwa wewnętrznego księstwa oraz dowodzenie armią podczas wojny. Kondotier w okresie pokoju podlega władzy Księcia, zaś w czasie wojny jego zwierzchnikiem taktycznym jest Gonfaloniere Wojsk Patriarszych. Zarówno podczas pokoju jak i w trakcie wojny, Kondotierów powołują i odwołują książęta lenni. Odpowiednikiem Kondotiera w Wielkim Księstwie Toskanii ustanawiamy Gonfaloniere Wielkoksiążęcego.
Art. 8.
W gestii władców lennych powierzamy również tworzenie struktur administracyjnych w obrębie podległych im domen. Zezwalamy przeto władcom lennym na tworzenie hrabstw i baronii, a także kreowanie kawalerów, baronów i hrabiów w obrębie lenn.
Art. 9.
W przypadku nie określenia władzą Patriarchy herbów nobilitacyjnych, zobowiązujemy arystokrację i szlachtę tytularną do prezentacji takowych w chwili składania przysięgi na wierność Patriarsze. Szlachta księstw zostaje zobligowana do prezentacji herbów w chwili ingresu przed kreatorem-władcą lennym.
Postarałem się nanieść wszystkie poprawki ;) Jednakże jeśli coś przeoczyłem to proszę śmiało mówić :)
Bulla Aurea
Alexander episcopus servus servorum Dei, dilectus fratres et sororesin in Rotria in perpetuam memoriam.
Art. 1.
Bullą niniejszą regulujemy kwestie związane z arystokracją, szlachtą i prawem lennym w Państwie Kościelnym Rotria.
Art. 2.
Ustanawiamy niniejszym następujące tytuły arystokratyczne i szlacheckie:
1) Książę/Księżna –Wasza Książęca Mość;
2) Diuk/Duchessa - Wasza Wysokość;
3) Markiz/Markiza – Prześwietny Markiz/Prześwietna Markiza;
4) Hrabia/Hrabina – Wielmożny Hrabia/Wielmożna Hrabina;
5) Baron/ Baronowa – Szlachetny Baron/Szlachetna Baronowa;
6) Kawaler/Dama – Szlachetny Pan/Szlachetna Pani.
Art. 3.
Ustanawiamy podział nobilitowanych obywateli Państwa Kościelnego na przynależność do trzech kast, do których zaliczamy:
1) Arystokrację ziemską - najwyższą z warstw społecznych, do której nobilitowanie wiąże się wraz z nadaniem ziemskim. Stanowimy, jakoby w skład arystokracji wliczano jedynie książęta, biskupa Trydentu, zezwalając jednocześnie na posiadanie członkom onej grupy domeny ziemskiej, praw do rezydencji, herbów i tworzenia własnych struktur administracyjnych w obrębie posiadanej ziemi. Nadajemy również możność powoływania urzędników, a także szlachty księstw.
2) Szlachtę tytularną, będącą stanem z nadania patriarszego. Stanowimy, jakoby drugą będąc z najważniejszych w Stolicy Pawłowej, możność miała dzierżenia rezydencji na wskazanej ziemi centralnej Państwa Kościelnego, a także posługiwania się nadanym herbem i tytułem szlacheckim, bez możliwości posiadania ziem własnościowych.
3) Szlachtę księstw, będącą stanem z nadania książąt lennych. Szlachta księstw tworzyć będzie najniższą z warstw szlacheckich Stolicy Apostolskiej, bezpośrednio z nadania i w odpowiedzialności przed księciem nadającym tytuł. Stanowimy również, jakoby szlachta księstw za czyny swoje odpowiadała bezpośrednio przed księciem lennym, a ów zaś możność miał powołania jak i złożenia z godności szlacheckiej.
Art. 4.
Warunkiem korzystania z praw i przywilejów wynikających z nobilitacji ustanawiamy obowiązek złożenia przysięgi na wierność Patriarsze Państwa Kościelnego. Nakazujemy arystokracji i szlachcie tytularnej składanie przysiąg przed każdym Naszym następcą, prawnie zasiadającym na tronie Świętego Pawła. Szlachtę księstw natomiast obligujemy do składania przysięgi na wierność wobec księcia lub zarządcy lennego danej ziemi wówczas, gdy przez onego arystokratę bądź dostojnika do złożenia przysięgi będzie wezwanym.
Art. 5.
Arystokrację i szlachtę tytularną Państwa Kościelnego Rotria wynosi i składa z godności Patriarcha wedle własnego uznania. W gestii Patriarchy powierzamy również decyzyjność w kwestii dziedziczności bądź dożywotności każdego nadanego tytułu.
Art. 6.
Tworzymy niniejszym następujący podział administracyjny Państwa Kościelnego, dając jednocześnie możność arystokracji kreowania dodatkowych jednostek administracyjnych będących hrabstwami lub baroniami w obrębie własnych ziem:
1) Ustanawiamy Wielkie Księstwo Toskanii, wraz z księstwami lennymi Firenze, Palestriny i Ferrary;
2) Ustanawiamy Księstwo Milanu;
3) Ustanawiamy Księstwo Urbino;
4) Ustanawiamy Księstwo Modeny;
5) Ustanawiamy Księstwo Sieny;
6) Ustanawiamy Księstwo Parmy;
7) Ustanawiamy Biskupstwo Trydentu.
Art. 7.
W gestii władców lennych powierzamy również tworzenie struktur administracyjnych w obrębie podległych im domen. Zezwalamy przeto władcom lennym na tworzenie hrabstw i baronii, a także kreowanie kawalerów, baronów i hrabiów w obrębie lenn.
Art. 8.
Powierzamy w kompetencji książąt lennych, a także zarządców Biskupstwa Trydentu możność powoływania urzędów wewnętrznych księstw.
Art. 9.
W przypadku nie określenia władzą Patriarchy herbów nobilitacyjnych, zobowiązujemy arystokrację i szlachtę tytularną do prezentacji takowych w chwili składania przysięgi na wierność Patriarsze. Szlachta księstw zostaje zobligowana do prezentacji herbów w chwili ingresu przed kreatorem-władcą lennym.
Drodzy książęta!
Jego Miłość Aleksander III, Patriarcha i Biskup Rotrii, wzywa Was niniejszym do złożenia podpisów pod niniejszym dokumentem, na znak waszej zgody i wierności.
Bulla Aurea
Alexander episcopus servus servorum Dei, dilectus fratres et sororesin in Rotria in perpetuam memoriam.
Art. 1.
Bullą niniejszą regulujemy kwestie związane z arystokracją, szlachtą i prawem lennym w Państwie Kościelnym Rotria.
Art. 2.
Ustanawiamy niniejszym następujące tytuły arystokratyczne i szlacheckie:
1) Książę/Księżna –Wasza Książęca Mość;
2) Diuk/Duchessa - Wasza Wysokość;
3) Markiz/Markiza – Prześwietny Markiz/Prześwietna Markiza;
4) Hrabia/Hrabina – Wielmożny Hrabia/Wielmożna Hrabina;
5) Baron/ Baronowa – Szlachetny Baron/Szlachetna Baronowa;
6) Kawaler/Dama – Szlachetny Pan/Szlachetna Pani.
Art. 3.
Ustanawiamy podział nobilitowanych obywateli Państwa Kościelnego na przynależność do trzech kast, do których zaliczamy:
1) Arystokrację ziemską - najwyższą z warstw społecznych, do której nobilitowanie wiąże się wraz z nadaniem ziemskim. Stanowimy, jakoby w skład arystokracji wliczano jedynie książęta, biskupa Trydentu, zezwalając jednocześnie na posiadanie członkom onej grupy domeny ziemskiej, praw do rezydencji, herbów i tworzenia własnych struktur administracyjnych w obrębie posiadanej ziemi. Nadajemy również możność powoływania urzędników, a także szlachty księstw.
2) Szlachtę tytularną, będącą stanem z nadania patriarszego. Stanowimy, jakoby drugą będąc z najważniejszych w Stolicy Pawłowej, możność miała dzierżenia rezydencji na wskazanej ziemi centralnej Państwa Kościelnego, a także posługiwania się nadanym herbem i tytułem szlacheckim, bez możliwości posiadania ziem własnościowych.
3) Szlachtę księstw, będącą stanem z nadania książąt lennych. Szlachta księstw tworzyć będzie najniższą z warstw szlacheckich Stolicy Apostolskiej, bezpośrednio z nadania i w odpowiedzialności przed księciem nadającym tytuł. Stanowimy również, jakoby szlachta księstw za czyny swoje odpowiadała bezpośrednio przed księciem lennym, a ów zaś możność miał powołania jak i złożenia z godności szlacheckiej.
Art. 4.
Warunkiem korzystania z praw i przywilejów wynikających z nobilitacji ustanawiamy obowiązek złożenia przysięgi na wierność Patriarsze Państwa Kościelnego. Nakazujemy arystokracji i szlachcie tytularnej składanie przysiąg przed każdym Naszym następcą, prawnie zasiadającym na tronie Świętego Pawła. Szlachtę księstw natomiast obligujemy do składania przysięgi na wierność wobec księcia lub zarządcy lennego danej ziemi wówczas, gdy przez onego arystokratę bądź dostojnika do złożenia przysięgi będzie wezwanym.
Art. 5.
Arystokrację i szlachtę tytularną Państwa Kościelnego Rotria wynosi i składa z godności Patriarcha wedle własnego uznania. W gestii Patriarchy powierzamy również decyzyjność w kwestii dziedziczności bądź dożywotności każdego nadanego tytułu.
Art. 6.
Tworzymy niniejszym następujący podział administracyjny Państwa Kościelnego, dając jednocześnie możność arystokracji kreowania dodatkowych jednostek administracyjnych będących hrabstwami lub baroniami w obrębie własnych ziem:
1) Ustanawiamy Wielkie Księstwo Toskanii, wraz z księstwami lennymi Firenze, Palestriny i Ferrary;
2) Ustanawiamy Księstwo Milanu;
3) Ustanawiamy Księstwo Urbino;
4) Ustanawiamy Księstwo Modeny;
5) Ustanawiamy Księstwo Sieny;
6) Ustanawiamy Księstwo Parmy;
7) Ustanawiamy Biskupstwo Trydentu.
Art. 7.
W gestii władców lennych powierzamy również tworzenie struktur administracyjnych w obrębie podległych im domen. Zezwalamy przeto władcom lennym na tworzenie hrabstw i baronii, a także kreowanie kawalerów, baronów i hrabiów w obrębie lenn.
Art. 8.
Powierzamy w kompetencji książąt lennych, a także zarządców Biskupstwa Trydentu możność powoływania urzędów wewnętrznych księstw.
Art. 9.
W przypadku nie określenia władzą Patriarchy herbów nobilitacyjnych, zobowiązujemy arystokrację i szlachtę tytularną do prezentacji takowych w chwili składania przysięgi na wierność Patriarsze. Szlachta księstw zostaje zobligowana do prezentacji herbów w chwili ingresu przed kreatorem-władcą lennym.
(-) kardynał Michael książę apo Zep,
królewicz Surmeński, książę Rotrii,
książę Modeny, hrabia Reggio Emilia,