Rozważania Ojca Augusta.

[August Ludwik II]

W tym miejscu będę prezentował wszystkie moja rozważania, a zaczę od rozważań nad fragmentem Listu św. Jakuba, jest to mój ulubiony fragment Biblii, proszę posłuchajcie więc:

"19.Wiedzcie to, umiłowani bracia moi. A niech każdy człowiek będzie skory do śłuchania, nieskory do mówiania, nieskory do gniewu. 20. Bo gniew człowieka nie czyni tego, co jest sprawiedliwe u Boga. 21. Przeto odrzućcie wszelki brud i nadmiar złości i przyjmijcie z łagodnością wszczepione w was Słowo, które może zbawić dusze wasze. 22. A bądźcie wykonawcami Słowa, a nie tylko słuchaczmi, oszukującymi samych siebie. 23. Bo jeśli kto jest słuchaczem Słowa, a nie wykonawcą, to podobny jest do człowieka, który w zwierciadle przygląda się swemu naturalnemu obliczu; 24. Bo przypatrzył się sobie i odszedł, i zaraz zapomniał, jakim jest. 25. Ale kto wejrzał w doskonały zakon wolności i trwa w nim, nie jest słuchaczem, który zapomina, lecz wykonawcą; ten będzie błogosławiony w swoim działaniu." Jak. 1, 19- 25.

Skupmy się w szczególności na ostatnich wersach 22- 25. Św. Jakub pisze w nich o prawdziwej pobożności, gdzie my, wierzący w Jezusa Chrystusa, Jego mękę i smierć za nas wszystkich jesteśmy Jego świadkami, świadkami Jego nauki.
Każdy z nas chodzi do kościoła, nie jest ważne ile razy w miesiącu, ale każdy miał styczność z naukami Jezusa, każdy potrafi przytoczyć kilka przypowieści autorstwa Jezusa, każdy zna Dekalog i ogólną treść nauczania Chrystusa.
Czy stosujamy się do tych nauk? To pytanie jest kierowane do każdego, kto czyta te słowa i niech każdy sam sobie na to pytanie odpowie. Ja sam wielokrotnie zapomianłem o tym "doskonałym zakonie wolności", wielokrotnie byłem skory do gniewu i zemsty, bo wszak nikt nie jest doskonały.
Zobaczmy jaki świat byłby piekny, gdyby wszyscy wykonywali to czego nauczał Chrystus, nie byłoby wojen, głodu, gwałtów i rozbojów, świat wyglądałby by o wiele lepiej, mimo to, że jestesmy świadkami Jezusa, nie wykonujemy Jego Słowa, jestesmy tymi słuchaczami, nie wykonawcami i wielokrotnie tak jest.

Drodzy Bracia! Postarajmy się od dziś być wiernymi wykonawcami Słowa i tak jak nauczał św. Jakub: "A niech każdy człwowiek będzie skory do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu". Poprosmy naszych świętych i błogosłwaionych patronów, by nam pomogli w wykonywaniu Słowa, przyjdą nam w pomocą  

(-) Wasz Brat
o. August

[Abp Tomasz du Vallon]

Przepraszam Bracie ale Sobór zakazał publikowania kazań ale można np. rozważania publikować

[August Ludwik II]

Czy w takim razie możemy to podpiąc pod rozważanie?

[Vincent Lucchese]

Nie bardzo pod rozważanie podchodzi, bo narzuca pewne prawdy, Brata własne zdanie. Nie wiem czy Bracia rozumieją w ogóle różnicę między rozważaniem, a kazaniem. Mógłbym co nie co wyjaśnić.

[Abp Tomasz du Vallon]

Ale można to uznać za dzieło filozoficzne albo wykład na Uniwersytecie jeżeli Brat chce.

[August Ludwik II]

Cóż, Bracia są ode mnie mądrzejsi, nie na darmo noszą Barcia infuły na swych głowach  Ale jeśli jest to możliwe, to prosze nie usuwac tego teksu mojego autorstwa.

[August Ludwik II]

To już drugie rozważanie dziś  :-)

Vanitas vanitatum

Słowa: "vanitas vanitatum" przewijające się przez Księgę Koheleta znaczą "Marność nad marnosciami".
Księga Koheleta zwiera liczne rozważania na temat sensu ludzkiego życia, ludzkiego bytu na świecie, autor Księgi często uzywa zwrotu vanitas vanitatum, tłumacząc, że wszystko co nas otacza, ludzkie działania i poczynania, osiągnięcia nie mają większej wartości i prędzej, czy później przeminą. Ale czy jest tak na prawdę?
Wedle moich rozważań autor Księgi nie ma w pełni racji. To prawda, wiolu spośród nas wyrośnie na zwykłch szarych ludzi, o których będą pamiętały tylko nagrobne pomniki, ale znajdują się też tacy ludzie, którzy zapiszą się w historii świata i ludzkości, zmienią bieg historii- Pan decyduje o naszych drogach!
Ludzkie działanie ma sens, jesli jest zgodne z Boską Wolą, Pan dla jedych przeznaczył chwałę i wielkość, dla innych życie w cieniu wielkich, ale Drodzy Bracia, uważam, że powinniśy zyć tak, by inni o nas pamiętali, byśmy się zapisali w pamięci innych ludzi, wtedy nasze działania nie będzie tylko marnością i długo nie przeminie. Pamiętajmy też o tym, że wszystko widzi Pan i nas rozliczy z poczynań i pamiętajmy też o tym, że w Jego oczach wszyscy jesteśmy równi i tak też zyjmy i działajmy, by pamięć o nas nie zginęła.
Na słowa "vanitas vanitatum" możemy spojrzec też inaczej, wszystko co nas otacza rzeczywiście nic nie znaczy wobec Boskiej potęgi, bo jesli tylko Pan zechce to wszystko może przepaść i obrucić się w nicość, bo liczy się tylko zycie po smierci.
Co, Wy Bracia o tym sądzicie, czy słowa"vanitas vanitatum" są ponadczasowe, a autor Księgi Koheleta miał rację, czy też wręcz przeciwnie, a może Bracia moi pppieracie mój pogląd w tej kwestii?

Wasz Brat
Ojciec August

[August Ludwik II]

Równość wszystkich ludzi.

"1. Bracia moi, nie czyńcie różnicy między osobami przy wyznawaniu wiary w Jezusa Chrystusa, naszego Pana chwały. 2. Bo gdy na wasze zgromadzenie przyszedł człowiek ze słotymi pierścieniami na placach i we wspaniałej szacie, a przyszedłby też ubogi w nędznej szacie, 3. A wy zwrócilibyście oczy na tego, który nosi wspaniałą szatę i powidzielibyście: Ty usiądź tu wygodnie, a ubogiemu powiedzielibyście: Ty stań sobie tam lub usiądź u podnóżka mego. 4. To czyż nie uczyniliście róznicy między sobą i nie staliście się sędziami, którzy fałszywie rozumują?"      Jak. 2, 1- 4

Bracia moi!

Dzisiejsze rozważanie poświęcę równości ludzi. Wielokrotnie w naszym zyciu oceniamy ludzi tak jak to opisał nam w przytoczonym fragmencie św. Jakub, patrzymy tylko na zewnętrzną powłokę, nie widząc wnętrza osoby.
Bracia! Czynimy róznice między sobą, ale nie tylko z powodów majętności czy pochodzenia, ale z powodu pychy, wynisłości i geniewu wobec drugiego człowieka, a jest przecież powiedziane: "będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego"!
Bracia! Powinniśmy odrzucić gniew wobec drugiej osoby, zadać sobie pytanie, dlaczego drugiej osoby tak nienawidzimy, gdy zdamy sobie sprawę ze źródła naszego gniewu powinniśmy porozmawaić z drugą osobą i wszystko wyjaśnić, bo tylko dialog i rozmowa może doprowadzić do pokoju i pojednania!
Bracia! W oczach Boga wszyscy są równi, szlachcic, biskup, czy zwykły chłop, dla Pana liczy się tylko wiara i uczynki, nie pochodzenie i majatek, bo miejsce w niebie nie wykupimy sobie pieniądzem!
Powinniśmy odrzucić wszelkie różnice między nami i pojednać się, wtedy możliwy jest ład i pokój.

(-) Wasz Brat
Ojciec August

[August Ludwik II]

Wytrwałość wobec pokus.

"12. Błogosławiony mąż, który wytrwa w próbie, bo gdy wytrzyma próbę, weźmie wieniec żywota, obiecany przez Boga tym, którzy go miłują. 13. Niechaj nikt, gdy wystawiony jest na pokusę, nie mówi: Przez Boga jestem kuszony; bóg bowiem nie jest podatny na pokusy ani sam nikogo nie kusi. 14. Lecz każdy kuszony jest przez własne pożądliwości, które go pociągają i nęcą. 15. Potem, gdy pożądliwość pocznie, rodzi grzech, a gdy grzech dojrzeje, rodzi smierć"     Jak, 1, 12-15.

Bracia moi!
Dzisiejsze rozważanie poświęce potędze grzechu. Każdy z nas grzeszy, gdyż każdy z nas jest tylko człowiek i błądzi. Św. Jakub, autor przytoczonego fragmentu listu, mówi nam, że kuszeni jestesmy przez nasze pragnienia i jest to moim zdaniem prawda, gdyż szatan nie mieszka w piekle, on mieszka w nas! Tak jak Bóg i on na wiele imion: grzech, pożadliwość, nieczystość...
Budda mówił, ażeby osiągnąc szczęście musicie się wyzbyć wszelkich pożadliwości i pragnienień, bo to one prowadzą do grzechu i zła, jak widać, wiele lat przed Chrystusem pewien człowiek odkrył tę prawdę.
Musimy być, Bracia silni i wytrwali w walce z grzechem, wielokrotnie upadniemy, ale i wielokrotnie powstaniemy, jesli bedziemy wierzyć w Chrystusa, gdyż On nie opuszcza swej wiernej trzody!
Bracia! Św. Jakub mądrze zauważył, że ludzie wytrwali będą zyć wiecznie, sam doskonale wiem, że walka z grzechem nie jest prostwa. Pycha, gniew, lenistwo... to tylko nieliczne z grzechów, które nas nękają, ale Bracia moi znam receptę na zranioną duszę- jest nią modlitwa, nawet nasi Bracia Mahometanie święcie uważają, że poprzez modlitwę opczyszcza się duszę, dlatego Bracia módlcie się o wytrwałośc w walce do swych swiętych patronów, i aniołów, gdyż oni otaczają nas opieką.
W naszych czasach- istnej Sodomie i Gomorze wspólczesności trudno skryć czyste serce, otacza nas wyuzdanie, lenistwo i brak jakiejkolwiek pobożności, ale bądźmy wytrwali i jak pisał św. Jakub, "błogosławiony mąż, który wytrwa w próbie, bo gdy wytrzyma próbę, weźmie wieniec żywota, obiecany przez Boga tym, którzy go miłują"

Wasz Brat,
Ojciec August

[August Ludwik II]

O wierze i uczynkach.

"14. Cóz to pomoże, bracia moi, jesli kto mówi, że ma wiarę, a nie ma uczynków? Czy wiara może go zbawić? 15. Jeśli brat albo siostra nie mają w co się przyodziać i brakuje im powszechnego chleba, 16. A ktoś z was powiedziałby im: Idźcie w pokoju, ogrzejście się i nasyćcie, a nie dalibyście im tego, czego ciało potrzebuje, cóz to pomoże? 17. Tak wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie." Jak.2, 14- 17

Jaką wielką mądrośc przekuazuje nam w tych słowach św. Jakub! Autor listu mówi nam wyraźnie, że jeśli nie czynimy tego, co nakazuje nam Jezus Chrystus w swym nauczaniu nasza wiara jest pusta.
Każdy z nas zna mniej lub więcej przebieg życia Chrystusa, zna jego naukę, kilka przypowieści, zna główne przesłanie Jezusa, każdy z nas czci Boga w takim lub inny sposób, modli się, chodzi w niedziele do kościoła... ale ilu z nas wiarę zamienia na uczynki?
Kiedyś Mahatma Gandhi powiedział:  "Lubię waszego Chrystusa, ale nie lubię waszych chrześcijan. Wasi chrześcijanie są tak niepodobni do waszego Chrystusa...", jak te słowa tego wielkiego człowieka idelanie podkreślają nasze działania! Wierzymy, ale wierzymy wiarą martwą! Sam nie jestem ideałem, trudno jest wytrwać w czasach, które tak bardzo przypominają Sodomę i Gomorę, ale módłmy się i żałujmy grzechów, to pomoże nam wytrwać, starajmy się zyć wedle nauk Jezusa.

Wasz Brat,
Ojciec August

[August Ludwik II]

Prawdziwy skarb

19. Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie je mól i rdza nieszczą i gdzie złodzieje podkopują i kradną; 20. Ale gromadźcie sobie akraby w niebie, gdzie ani mól ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie podkopują i nie kradną. 21. Albowiem gdzie jest skarb twój- tam będzie i serce twoje".  Mt. 6, 19- 21

Drodzy Bracia!
Zastanówmy się nad znaczeniem tych pięknych słów. Chrystus naucza w tym fragmencie Ewangelii, że to nie materialne dobra są naszym kluczem do zbawienia, nie pompatyczne szlacheckie i kościele tytuły, ale jedno z najważniejszych przykazać Jezusa- miłość. To jest własnie największy skarb jaki możamy podczas naszej pielgrzymki tutaj ze sobą zabrać, a także dać innym.
Jezus wielokrotnie mówił: "Pójdźcie za mną!", nauczał, że Bóg zapewnia wszystko co do zycia jest potrzebne swym wiernym. Dlaczego więc wolimy swoje pieniądze i pompatyczne tytuły?
Człowiek to istota nienasycona. Jeśli posiada jedną monetę, będzie chciała mieć dwie, potem trzy, nastepnie cztery etc. etc. Człowiek goni za materią, za czymś co w oczach Boga nie ma znaczenia. Dlaczego wieć Bóg wystawia nas na takie trudne próby i doświadczenia?
O wiele łatwiej jest zamknąc się na wiarę, o wiele łatwiej jest być ateistą i materialistą, nie mieć wyrzutów sumienia. Jednak nie tędy droga, tylko skrucha zapewnia nam zbawienie.
Bracia, módlmy się, aby wszyscy ludzie pojęli prawdziwy sens nauk Chrystusa. Krótkie rozważanie na poczatek tygodnia.
Amen.

Ojciec kanonik August

[August Ludwik II]

"Słowo Boże na chwile kryzysu"

"25. Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli albo co będziecie pili, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie? 26. Spójrzcie na ptaki niebieskie, że nie sieją ani żną, ani zbierają do gumien, a Ojciec wasz niebieski żywi je; czyż wy nie jesteście daleko zacniejsi niż one? 27. A któż z was, troszcząc się, może dodać do swego wzrostu jeden łokieć? 28. A co do odzienia. czemu się troszczycie? Przypatrzcie się liliom polsnym, jak rosną; nie pracują ani przędą. 29. A powiadam wam: Nawet Salomon w całej chwale swojej nie byłby tak przyodziany, jak jeden z nich. 30. Jeśli więc Bóg tak przyodziewa trawę polną, która dziś jest, a jutro będzie w piec wrzucona, czyż nie o wiele więcej was, o małowierni? 31. Nie troszczcie się więc i nie i nie mówcie: Co bedziemy jeść? albo" Co będziemy pić? Czym się bedziemy przyodziewać? 32. Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. 33. Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne bedzie wam dodane. 34. Nie troszczcie się więc o dzień jutrzejszy, gdyż dzień jutrzejszy będzie miał własne troski. Dosyć ma dzień swego utrapienia" Mt. 6, 25- 34

Bracia!
Jak często te słowa Ewangelii według św. Mateusza pomogły mi w chwilach zwątpienia lub przygnębienia! Piękne słowa. Chrystus namawia nas w nich, abyśmy przestali gonić za rzeczami materialnymi, za pieniądzem. Jezus mówi, że wystarczy zaufać Bogu, a Ten sam o nas się zatroszczy, jak troszczy się o ptaki i lilje polne. Ale czy jesteśmy w stanie to zrobić? Jesteśmy w stanie wyrzec się dobrego samochodu, pieniędzy, dostatku i zbytku?
Według mnie nie jest to w dzisiejszysz czasach takie łatwe. W czasach, gdzie Bóg został zepchnięty na margines, a na otłarzu ustawiliśmy bożka kariery.
W czasach wspólczesnych tak trudno jest uwierzyć w Boga, w czasach racjonalnej nauki. Jak więc możemy Mu zaufać? 
Już wiele lat przed urodzeniem Chrystusa, wieli Budda, mówił, że aby osiągnąc szczęście nalezy wyzbyć się wszelkich pragnień, które są żródłem zniewolenia. Wydaje mi się, że Chrystusa miał to samo na myśli. Też namawiał nas o wyrzeknięcia się dób, rozpoczęcia zycia w szczęściu, gdzie nic nie może nam go odebrać.
Myślę, że powyższe slowa Ewangelii każdy zrozumie inaczej, mam nadzieję, że dadzą komuś z Braci nadzieję, jaką dają mi.
Amen.

Wasz Brat,
ojciec kanonik August

[August Ludwik II]

Błędy Kościoła

Jedynymi ludźmi na ziemi, którzy nie widzieli Chrystusa i jego nauk jako przekazu pokoju są chrześcijanie. Mahatma Gandhi

Tymi słowami chciałbym rozpocząc kolejne rozważanie. Gandhi, wielki indyjski filozof, miłośnik pacyfizmu i tolerancji religijne idalnie,
według mnie określił stosunek chrześcijan do innych ludzi. Wierzymy w nauki Chrystusa, ale na ile wprawaimy je w czyn?
Na przestrzeni dziejów, Kościół potwierdził słowa Gandhiego. Kościół błądził i popełniał błędy, ale możemy go "usprawiedliwić". Kościół
to wspólnota ludzi, a ludzie to istoty, które błądzą i grzeszą. Niemniej wcale to nie uszczupla win Kościoła. Zacznijmy od samego
poczatku.
Rok 1045, papież Leon IX ekskomunikował i i obłążył klątwą patriarchę Konstantynopola Michała Celurariusz, tylko za to, że on
nie zgadzał się z nicejskimi dogmatami. W rewanżu patriarcha wyklął papieża i tak Kościół Katolicki zapoczątkował schizmę w
jedności Kościoła.
Rok 1095, papież Urban II wezwał rycerstwo europejskie do walki z muzłumanami, którzy zajęli Ziemię Świętą, a papieżowi chodziło
wszak tylko o zdobycie nowych ziem oraz zwiększenie wpływów.
Wiek XIV, Królestwo Katalonii, Barcelona. Tamtejsi Zydzi zostali zamknięci w gettach i czesto byli oskarżani przez Inkwizycję o świętokractwa
np.: zrabowanie hostii i "znęcanie się nad nią" lub porywanie chrześcijańskich dzieci, by je ukrzyżować i zjeść ich serca. Czy było to
sprawiedliwe, że za niewinnośc spalono wielu Zydów na stosach?
Stolica Apostolska posiadała na swym tronie licznych morderców, szabrowników, ojców dzieci z nieprawego łoża. Oczywiście, na świecie
chodzili również i tacy papieże, którzy są przykładem do naśladowania np.: Juliusz II, wielki mecenas nauki i sztuki czy Jan Paweł II, papież
pokoju.
Ale nie mi oceniać ich czyny, to są tylko historyczne fakty. I niech Bóg i wybaczy, jesli oceniłem, bo nie o to mi wszak chodziło.
Czy aż tak odeszlismy od Chrystusa? Czy aż tak odwrócilismy od Niego głowę?
Jak te sprawy mają się dzisiaj?  Czesto mówimy, że wierzymy w Chrystusa, ale nic nie robimy, by to pokazać. Św. Jakub mówi, że wiara bez
uczynków jest martwa. Co z tego, że będę chodził co niedzielę do Kościoła i odmawiał pobożne modliwy, ale po za światynię będę
kłamcą, złodziejem, mordercą...
Uważam, że jesli chcemy być świadkami Chrystusa musimy go naśladować. Choć i mi często z trudnością to przychodzi. Nie oszukujmy, zło
nas pociąga, jest o wiele bardziej atrakcyjne niż dobro i owiele łatwiejsze.
Bracia! Niech słowa Chrystusa staną się naszym życiem, starajmy się żyć jak Jezus, choć nie ukrywam, że będzie to trudne. Ja sam postaram się, by to rozważanie w moim zyciu prywatnym nie było tylko pustym sloganem, ale czynem.
Amen.

Wasza Brat,
Monsignore August.

[August Ludwik II]

Poddanie się woli Bożej

6. Owszem, większą jeszcze okazuje łaskę, gdyż mówi: Bóg się pysznym przeciwstawia, a pokornym łaskę daj. 7. Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was. 8. Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyście serca, ludzie o rozdwojonej duszy. 9. Biadajcie i smućcie się, i płaczcie; śmiech wasz niech się w żałość obróci, a radość w przygnębienie. 10. Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was.      Jak. 4, 6- 10

Bracia!
Święty Jakub w tym liście ukazuje nam zalety poddania się woli Bożej. Człowiek, jako istota o wolnej woli (odwołam się tutaj do nauki Brata Pablo), może wybierać między tym co przygotował dla niego Bóg, a tym co sam może sobie zgotować. Święty Jakub wyraźnie podkreśla zalety ścieżli poddania się boskiej woli. Jaj pisze: "Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was", ilekroć mielliśmy styczność z kusicielem! Grzechy. Jak z nimi walczyć? Św. Jakub daje nam odpowiedź, należy podporządkować się Bogu, wyzbyć się pychy i wyniosłości, a pochylić głowę przed Panem.
Naszym ratunkiem przed grzechem jest spowiedź i Eucharystia, a przede wszystkim szczery żal. Uważam, że niekiedy szczery żal i szkruszona modlitwa wystarczą, by Bóg wybaczył nam nasze winy. Bóg nie chce, by człowiek cierpiał, chce dać mu szczęście. Daltego wszystko co robimy, powinniśmy robić z myślą o Bogu. Najprostsze czynności, powinny chwalić dobroć Pana. który niejednokrotnie daje nam łaski o których na codzień nie myślimy!
Dlatego namawiam was Bracia do pokory, ponieważ Bóg pokornych wywyższy.

Wasz Brat
Monsignore August

[August Ludwik II]

O porządliwościach, które nas otaczają

Drodzy Bracia!
Dzisiejsze krótkie rozważanie chciałbym skierować w stronę świata nas otaczającego. Rozejrzyjmy się wokół, otacza nas seks, wyuzdanie, a zachód coraz bardziej wyzbuwa się moralnego kręgosłupa. Czy tak powinno być?
Spójrzcie Bracia na ogromne bilbordy reklamowe, co tam widać? Piekną panią, która reklamuje kolejne niepotrzebne urzadzenie, które ma nam zaoszczedzić czas.
W naszych czasach wiara i Bóg kojarzą się z dewocją i mocherem, ze starymi babciami, które wysiadują w kościelnych ławach całymi godzinami. Bóg stał się niepotrzebny, ponieważ na jego ołtarzu stoi już inne bóstwo- kariera, pieniądz i rozpusta. Czy nasze pokolenie będzie świadkiem pustych świątyń? Oby Dobry Bóg do tego nie dopuściół! Nasówa się pytanie: jak walczyć z otaczającym nas światem? z otaczającym nasz zewsząd grzechem?
Najłatwiej jest zdać się na Boga i jego wolę. Niech On kieruje naszym życiem, bo On wie, gdzie nas pokierować. My przypominami slepców, ale obdarzonych dobrym słuchem. Słuszymy kusicieli, którzy nas przywołują, a Bóg jest jak laska dla ślepca, kieruje nami, by pomóc nam uniknąć grzechu. Tak naprawdę nie ma demonów i dibłów jako istot, istnieją tylko nasze porządliwości i pragnienia, które sprowadzają nas na ścieżkę grzechu. Zło mieszka w nas, ale i dobro. Aby wyzbyć się tych porzadliwości należy wyzbyć się własnego zła. Bóg nam w tym pomaga, dlatego Bracia zanośmy do Niego nasze modliwy, bo jak mówi św. Jakub: " Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was. Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyście serca, ludzie o rozdwojonej duszy."  Jak. 4, 7-8
Bóg jest miłosiciwy i wysłuchuje naszych pokornych modlitw, dlatego oczyśćmy serca i zyjmy w czystości.

Wasz Brat,
Monsignore August