3." Nie każdy kto mówi mi Panie, Panie wejdzie do Królestwa Niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w Niebie." (Mt. 7,21)
Promotor: prof. Ferdynand von Habsburg Lotaryński Radziwiłł - Dziekan Wydziału Katedry Teologii
Jezus w tym fragmencie Ewangelii podkreśla, że samo wyznanie wargami Jego boskiej natury (Panie, Panie) nie jest warunkiem wystarczającym do wejścia do królestwa Bożego. Potrzeba, bowiem nie tylko samych słów, ale wypełniania woli Boga. Powstaje, więc pytanie:, Kto z nas ma szansę na zbawienie?
Nie łudźmy się, nikt z nas nie ma szansy na zbawienie. Nikt. Jesteśmy bezradni, bezsilni i słabi wobec naszej grzeszności i tą prawdę powinniśmy sobie uświadomić. Im wcześniej tym lepiej dla nas. Co zatem powinniśmy uczynić? Najpierw, trzeba zacząć od osobistego nawrócenia – a to oznacza porzucenie grzechów i zmianę dotychczasowego sposobu myślenia na sposób ewangeliczny, – czyli uzdrowienia duszy w sakramencie pokuty. Następnie, trzeba wejść na drogę ucznia Jezusa, – czyli słuchać Jego słów i naśladować Go – a to oznacza codziennie czytanie i rozważanie słów Ewangelii. Dalej, trzeba karmić się Jezusem, w każdą niedzielę, w sakramencie Eucharystii i czynić dobro. Krocząc taką drogą zaczniemy patrzeć na siebie, tak jak patrzy na nas Jezus. Wtedy łatwiej nam będzie: zaprzeć się samych siebie, co dnia brać krzyż swój i naśladować Jezusa. Dążąc do zbawienia, Bóg oczekuje od nas prawdziwej miłości, poświecenia, wyrzeczeń, trudów, zmagań, cierpień, duchowej walki ze złem i całkowitego oddania się Jemu. Czy jesteśmy wstanie spełnić takie wymagania? Będziemy wstanie je spełnić, ale tylko wtedy, gdy pójdziemy za Jezusem i poświecimy Mu całe swoje życie. Same słowa nie wystarczą. Kiedyś rabini dyskutowali o tym, co jest ważniejsze - słuchanie czy wypełnianie nakazów prawa. Większość sądziła, że ważniejsze jest słuchanie, bowiem nie można wykonywać przykazań prawa, jeśli się ich nie słyszy. Podkreślali jednak, że obydwa elementy są konieczne. Chrystus wyraźnie nam mówi: Nie samo mówienie o Bogu i słuchanie Go wystarcza. Musimy wypełnić to, czego od nas oczekuje nasz Stwórca. W innym wypadku nie wejdziemy do Królestwa Bożego. Św. Jakub pisze „Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie” (Jk 2, 17). Wiara musi być wspierana czynami, czyli dobrymi uczynkami. Nie jest sama teoria, która opowiada o życiu Jezusa Chrystusa, lecz jest to niesienie pomocy drugiemu człowiekowi. W dzisiejszym świecie wielu ludzi oczekuje na pomoc drugiego człowieka, jednak samemu nie potrafi wyciągnąć pomocnej dłoni. Każdy z nas pragnie zbawienia. Jednak nie zdaje sobie sprawy, że taką moc ma tylko wiara poparta dobrymi uczynkami. Dlatego właśnie mamy wprowadzać słowo w czyn i wypełniać słowo Boże. Jedynie życie pełne miłości i sprawiedliwości będzie miało wartość. Bądźmy nie tylko wiernymi słuchaczami słów Jezusa, ale też wcielajmy Jego Ewangelię pełną miłości w nasze życie codzienne czy to w szkole, pracy, czy w domu.
